zaterdag 18 april 2015

Workshop gegeven in de Hobbytheek, Breukelen


Vandaag mocht ik weer een workshop geven in Breukelen. Altijd een feestje! De dames waren super enthousiast en hebben er weer wat moois van gemaakt.

We hebben gewerkt met stencils/mask en aquarelpotloden. 
Eerst voorzichtig met de aquarelpotloden de stencils gevolgd...daarna met een waterbrush en/of kwastje het voorzichtig uitgesmeerd...zodat je een mooie waterverf effect krijg. 

De vlinders en het mannetje hebben we zwart gestempeld (sommige donkergrijs en eentje met paarse memento de luxe inkt) en daarna met clear poeder heat embossed. Daarna uitgeknipt en opgeplakt. Niet een heel ingewikkeld kaartje maar met een mooi effect en zo veel verschillende uitwerkingen. Stiekem vind ik het kaartje met de bomen en het mannetje van Tim wel heel mooi gelukt...deze ga ik zeker zelf nog eens maken.









Volgende workshop die ik mag geven is aankomende woensdag en dan gaan we een kaartje maken die ik op de Art Specially gemaakt heb bij Hermine Koster. 



Maar deze moet natuurlijk een beetje aangepast worden naar de artikelen die te koop zijn bij de hobbytheek dus  in plaats met lyra krijtjes waar bovenstaande kaartje mee is gemaakt gaan we werken met distress inkt.

deze is gemaakt op aquarelpapier
en deze met mixed media papier
Beide zijn met dezelfde mooie stempel van Noor Design gemaakt en distress inkt Salty Ocean en Wild Honey  

Ik ben benieuwd wat de dames hier weer van gaan maken... maar dat horen jullie woensdag dan weer...

bedankt voor het kijken
groetjes
Anita











vrijdag 17 april 2015

Verjaardagskaart, challenge Art Journey grid

Op de Art Specially ben ik echt vreselijk uit mijn dak gegaan (qua aankopen dan he!)
En onderstaand kaartje is dan ook gemaakt met een aantal nieuwe aankopen. 

Op het blog van art journey is weer een challenge en aangezien ik al weer in geen eeuwigheid een kaartje heb laten zien bij deze een kaartje.. 

Ik ben er nog niet echt tevreden over...heb na deze foto ook nog wat aanpassingen gedaan. 




En toen bleek dat de zwarte stempelinkt...nog niet droog was! 



En nu weet ik niet of ik de witte rand rond mijn mooie haan wel zo mooi vind....dus voorlopig ga ik er nog even naar kijken en bedenken hoe nu verder. Het is in ieder geval weer zo'n leermoment waar je niet op zit te wachten maar waar je wel van leert want de volgende keer kijk je wel uit...hihi

De gekleurde achtergrond heb ik gemaakt met mijn nieuwe lyrakrijtjes....daar wordt ik zo blij van! 

Mocht ik eindelijk weten hoe ik het ga oplossen ;) zal ik een nieuwe foto plaatsen. 

Zoals beloofd hier nog even de foto van het eind resultaat....nog niet super maar stukken beter!




Groetjes
Anita

dinsdag 16 december 2014

Kerstkaart......challenge Art Journey

Ik wilde meedoen aan de challenge van Art Journey. Maar ja ik doe eigenlijk niets meer met mijn blog dus voor deze gelegenheid even een blogje....

 
De volgende keer als ik mee doe Louise zal ik beter voorbereid zijn...sorry voor het zielige blogje...maarrrrr het is wel goed bedoeld, hihi 

Groetjes
Anita

maandag 18 augustus 2014

1 jaar geleden .......

Ja, je leest het goed vandaag is het 1 jaar geleden dat ik holderdebolder in het ziekenhuis belandde. Sommige mensen vroegen me de afgelopen tijd of ik het ging vieren...vieren dat ik nog leef en dat het redelijk stabiel is met me....

2013
16 augustus kwamen wij thuis van vakantie, een heerlijke relaxte vakantie met de boot, zonder mast. 

17 augustus stond in het teken van boodschappen en een beetje de boel opruimen, de boot lag bij ons aan de steiger, Rob zou er nog wat werkzaamheden aan verrichten, dus ook het opruimen ging heel relaxt. 

18 augustus het was prachtig weer, we hebben de pruimen van de boom afgehaald en ontpit. En met de adviezen van mijn vader de pruimenboom gesnoeid. 'S avonds maar weer eens gekookt want dat was er in de vakantie niet heel vaak van gekomen... Het eten smaakt me niet maar we hebben tenminste weer eens "knap" gegeten. 
Na het eten even naar de toilet, ik hoor mezelf nog zeggen tegen  Rob...even plassen! En toen...ik zat en kreeg PIJN!...niet normaal, werd misselijk en overgeven. Rob kwam kijken waar ik bleef en heeft me geholpen naar mijn bed met heel veel spul en moeite lag ik in bed bakje ernaast voor het overgeven. In bed wist ik niet hoe ik moest liggen zoveel pijn.. zelfs bij de bevallingen had ik niet zoveel pijn gehad. 
Rob zei ik bel de ambulance..maar daar wilde ik niets van weten het gaat wel over zei ik. Maar het ging niet over, Rob heeft toen de huisartsenpost gebeld maar toen hij eindelijk alles had ingetypt kreeg hij een bandje die aangaf u mag komen op dit adres...tja dat lukte echt niet..ik kon niet lopen en Rob kon mij niet over de steiger helpen. 
Dus heeft hij toch maar 112 gebeld, tegen die tijd ging het allemaal langs me heen zoveel pijn en ik had het druk om het op te vangen. 
Sommige van jullie weten dat wij niet aan de weg wonen en dat het niet makkelijk te vinden is, dus tegen de tijd dat Rob de hulpdiensten bereid had gevonden om te komen is Rob naar voren gelopen om ze op te vangen en daar lag ik dan helemaal alleen, want in de paniek had hij daar niet aan gedacht. Na ongeveer een kwartier met nog meer pijn kwamen de ambulancebroeders ze hebben geprobeerd om er een infuus in te stoppen maar dat ging niet ik lag te rollen van de pijn en kon niet stil liggen even snel een onderbroek aangetrokken. Lag met alleen een shirtje in bed en tussen de broeders in naar buiten gelopen alwaar ik op een brancard de steiger afgereden ben...de ambulance in!
De weg naar het ziekenhuis heb ik half bewust mee gemaakt...vooral de heuveltjes op de vinkekade ;)
In het ziekenhuis is het veelal aan mij voorbij gegaan ik weet nog vlagen maar niet heel veel. Een gynaecoloog, heel veel artsen op de EH, een infuus en paniek want wat gebeurde er allemaal!
Rob die gelukkig in de buurt was en die alles wel heel bewust mee heeft gemaakt en die nu nog mij regelmatig verteld wat er allemaal is gedaan/gebeurd. 

De vlagen:
Het eerste wat ik me nog kan herinneren is dat ik ruzie gemaakt heb met een vrouwelijke arts...althans ze was boos op mij ;)....ik was heel benauwd en ze zetten elke keer dat kapje over mijn mond en neus..en ik dacht dat ik daarom zo benauwd was dus ik probeerde het weg te halen maar ja dat kapje was om mij te laten ademen, dus vandaar dat de arts boos werd. Later werd ik aan de beademing gelegd. 

Er kwam een fysio aan mijn bed toen ik op de IC lag. Ik moest wat oefeningen doen en een ervan was met mijn vinger naar mijn neus. Dat lukte niet en ik weet dat ik dacht dit klopt niet...

Mijn dochter naast mijn bed op de IC die mijn hand vast hield en het had over de pruimentaart die ik zou bakken en waar zij me wel mee zou helpen. 

Mijn moeder die aan de achterkant van mijn bed stond..en de hand die ik naar haar uitstak.

Een dokter die het beademingsslangetje heeft verwijderd, ik moest iets doen maar ik weet nu niet meer wat. 

Maar goed daar lag ik dan, de eerste dag(en) slapende gehouden en met zoveel slangetjes (die ik nu niet meer allemaal weet)
Na een kleine week mocht ik naar de hartbewaking, ik was van de beademing af. 
Ook op de hartbewaking heb ik niet heel veel herinneringen, het begon langzaam tot me door te dringen dat ik heel ziek was en dat er heel veel onderzoeken waren geweest...en er zouden er nog meer komen. 

Wat was er nou gebeurd?
Wat ik toen niet helemaal snapte maar nu wel.. Ik had een vrij groot stolsel achter mijn hart daar is wat van losgelaten en in mijn milt, darmen en nierslagaders terecht gekomen. In eerste instantie nog op de IC dachten ze dat mijn darmen bekneld waren maar hebben ze in een operatie gezien dat er geen problemen waren dus gat weer dichtgegooid.. Nu kreeg ik bloedverdunners vanwege die stolsels en daardoor heb ik een aantal bloedingen gekregen waaronder een paar in mijn buik en de eerste die zorgde dat ik een buik had als een voetbal zo groot maar ook vrij hard die druk heeft zich uiteindelijk een weg gezocht naar de hechtingen in mijn buik en die opengescheurd ( maar toen lag ik op de afdeling na een week hartbewaking) dus ik loop nu rond met een tweede navel die er niet uitziet, sauna zit er op dit moment niet meer in. 
Ik weet dat er een vrouwelijke chirurg langskwam om het gat te bekijken. Zij ging er in met haar hand (zie je het voor je) en haalde het bloed en wat stolsels er zo uit... De verpleegster die achter mijn bed stond werd een beetje bleek om de neus..maar goed het moest goed schoongehouden worden uitgespoeld en dan kon het zonder operatie wel genezen maar het ging wel heel lang duren....

Ook op de hartbewaking kwamen ze er achter dat mijn nieren niet meer of bijna niet meer werkte..en vanaf dat moment ben ik gedyaliseerd. In het begin kwamen er dames met het apparaat an mijn bed maar vanaf het moment dat ik op de afdeling lag moest ik naar de kelder waar een hele grote zaal was, zonder uitzicht naar buiten. Heel veel bedden met allemaal tv's en heel veel piepende apparaten, kletsende verpleegkundigen en natuurlijk ook heel veel dialyserende mensen en dat was buiten het feit dat ik moest dialyseren heel zwaar. Uiteindelijk toen ik bijna naar huis mocht begonnen mijn nieren weer wat werk te doen en hoefde ik niet meer gedialyseerd te worden toen ik uit het ziekenhuis kwam had ik een percentage van 20% nu na een jaar zit ik op ongeveer 60%...dus dat is nog niet goed maar wel een stuk beter en ik kan de dialyse en / of een donornier nog even van me afschuiven

Vanaf het eerste moment dat ik in het ziekenhuis kwam was mijn bloedsuiker veel te hoog...nooit last van gehad maar blijkbaar heeft er ook een stolsel in mijn alvleesklier gezeten of in ieder geval voor problemen gezorgd. In het eerste begin hartbewaking en IC werd het gewoon in een van de vele slangetjes gespoten dus ik had er geen last van. 
Op de afdeling werd ik regelmatig geprikt (voor controle) en gespoten
Nu na een jaar slik ik een medicijn en spuit lang werkende insuline.

Er is in die tijd nog veel meer gebeurd. Bloedingen, een nachtje hartbewaking weer opnieuw moeten leren lopen, dialyse noem maar op..
Na 5 weken mocht ik naar huis 20 september 2013!

Mijn schoonouders zijn bijna direct nadat ik in het ziekenhuis terecht kwam in ons huis gekomen en hebben Rob en mij toen ik thuis kwam ongelooflijk lief en goed opgevangen. 
Rob heeft 2 weken zorgverlof gehad en ik kreeg een paar keer per dag thuiszorg voor mijn buikwond dat heeft tot de kerst nog geduurd en natuurlijk ook fysiotherapie eerst 3x in de week thuis en later en nu nog steeds, werd dat 2x in de praktijk. 

En nu na een jaar hoe staat de vlag erbij.
Ik slik heel veel medicijnen ongeveer 11 per dag. 
Bloeddruk verlagers
Cholesterol verlagers
Bloedverdunners
Plaspillen
Vitamine D
Deze zijn voornamelijk om te zorgen dat mijn nieren niet te hard moeten werken
Buiten dat ik spuit 1x per dag (insuline) slik ik ook nog een pil en sta ik onder controle bij de diabetes-verpleegkundige
Ik heb dagen dat ik slecht loop (dit komt voornamelijk dat ik spierbloedingen heb gehad)
Heel erg moe ben als ik bijvoorbeeld boodschappen heb gedaan of een stuk gereden heb
Ik ga om de paar maanden voor controle naar de nefroloog (nierenarts)
2x in de week fysio
En bezoek ik een psycholoog die mij helpt om mijn leven op de rails te krijgen. 

En dan kom ik terug op de vraag die mij gevraagd is...ga je het vieren 1 jaar later?
Nee...ik vier het niet. Na 1 jaar is mijn leven zo veranderd en ik ben er nog niet aan "gewend". Ik kan mijn lichaam niet meer vertrouwen en heb er ook nog geen vertrouwen in. 

Hier en daar ben ik stabiel... Ja mooi maar ik ben stabiel omdat ik me suf slik aan allerlei medicijnen waar ik dus elke dag weer geconfronteerd wordt met mijn "ziekzijn", misschien over een jaar...

Voor nu geldt voor mij dat ik meega in de stroom als een dokter zegt jump dat doe ik dat...zit dan ga ik zitten. Als de psycholoog zegt doe leuke dingen dan doe ik dingen die ik vroeger leuk vond om te doen maar ik heb er geen gevoel bij .. 

Ik bewonder de mensen die dat wel kunnen en hoop ooit daar te komen









zondag 17 augustus 2014

iPhone oppimpen..

Dit wilde ik al heel lang maar op de een of andere manier nog steeds niet gedaan en vandaag met dat Pet- weer....ben ik maar eens begonnen.

Wederom een mooie stempel van de Hobbytheek in Breukelen een magnolia dit keer...die mocht gebruiken. Ik vind het leuk om te laten zien dat je met een stempel mooie kaartjes kan maken maar ook nog andere dingen er mee kan doen...zoals bijvoorbeeld je iPhone er mee oppimpen :) 

 Nr. 1

Dit is de eerste een beetje te veel geel voor de huid dus nog maar een gemaakt.... Deze zit achter mijn transparante hoes maar ik weet niet of ik hem zo wil gaan gebruiken. 
Misschien plak ik hem wel op de hoes. Wat heb ik gedaan/gebruikt? Distress inkt scatterd strow en wild honey. Een stencil met een honingraat en de leuke magnolia stempel humblebee tilda deze is ingekleurd met memento markers en een beetje distressinkt de vleugels (helaas niet te zien) zijn daarna aangezet met de clear wink of Stella brush.  Daarna heb ik het hele vel ingesmeerd met versamark en met clear embossingpoeder bestrooid diverse keren verhit en weer met embossingpoeder bestrooid. Dit heb ik gedaan zodat hij tegen water kan en vieze vingers..

 Nr. 2

Deze zit dus in de hoes... Ik weet nog niet hoe of wat ik ga doen... Maar ik ga er zeker nog een paar maken...een leuke manier om je iPhone te pimpen met alle stempels/ stencils etc die je hebt...gewoon elke dag een ander "hoesje"

Groetjes en bedankt voor langskomen
Anita

vrijdag 15 augustus 2014

Kaartje gemaakt voor de Hobbytheek in Breukelen

Al een tijd geleden maar toch wilde ik een post maken...de reden waarom ik al een tijdje niets geplaatst heb was omdat ik heel erg ziek ben geweest. Nu ben ik al weer een tijdje "stabiel" en heb mijn hobby ook weer opgepakt kaartjes maken. Ik mag dat doen voor de Hobbytheek in Breukelen en deze kaartjes wil ik hier graag laten zien. Vandaag voor het eerst met een watermerk erop om te proberen. 

 

Over het algemeen is alles gestempeld. Het uiltje is van Leane Creatief ingekleurd met memento markers, de tekst summer, magic en de schelpen zijn van Noor design en de briefkaart tekst etc is van Eline's huis. Alles met een sausje van distress inkt ;)

Volgende keer een iets langer verhaal deze was om te kijken of ik met mijn iPad ook een post kan maken
Groetjes en prettige dag
Anita

maandag 1 juli 2013

Bloglovin

<a href="http://www.bloglovin.com/blog/3217550/?claim=69sekwhc85x">Follow my blog with Bloglovin</a>

Populaire berichten